مدح و ذم در روايات رسول اسلام صلى الله عليه و آله فرمود : اذا رأَيتُم الْمَدّاحِينَ فَاحْثوا فى وُجوهِهِمُ التُّرابَ « 1 » : چون ستايشگران را ديديد ، خاك بر صورتشان بپاشيد . در روايت آمده : مردى نزد عثمان آمد و وى را مدح كرد ، مقداد خاك برداشت و به صورت او پاشيد و گفت : اين دستور پيامبر خداست « 2 » . رسول اسلام صلى الله عليه و آله فرمود : شما را از مداحى برحذر مىدارم كه مدّاحى ذبح ممدوح است « 3 » . حضرت على عليه السلام فرمود : اعْلَمُوا انَّهُ لَيْسَ بِعاقِلٍ مَنِ انْزَعَجَ مِنْ قَوْلِ الزُّورِفيهِ ، وَلا بِحَكيمٍ مَنْ رَضِىَ بِثَناءِ الْجاهِلِ عَلَيْهِ « 4 » . بدانيد كه هركس از قول باطل جاهل آشفته خاطر شود عاقل نيست و هركس به مدح جاهل خشنود گردد حكيم نمىباشد . در روايت ديگر آمده : به گفتار و به مدح نادان مغرور مشو و تكبّر و خودبينى و اعجاب به عمل برايت

--> ( 1 ) - الجمل : 178 ، فصل فى إعتراض أبى ذر على عثمان ؛ نهج الحق : 304 . ( 2 ) - نهج الحق : 304 ؛ طرائف : 2 / 491 . ( 3 ) - شرح نهج البلاغة ، ابن ابى الحديد : 12 / 72 ؛ كنز العمال : 8331 . ( 4 ) - الكافى : 1 / 50 ، باب النوادر ، حديث 14 ؛ بحار الأنوار : 75 / 46 ، باب 16 ، حديث 58 .